Blog Image

USA 2011 Villa Orlando

Segway en surprise!

Reisverslag USA 2011 Posted on wo, augustus 03, 2011 07:09:50

Zoals eerder aangekondigd stond voor vandaag onze jaarlijkse Segwaytour op het programma. De start was om 10 uur AM dus moest het tempo van opstaan iets worden opgehoogd.

Keurig op tijd werd voor de deur van ZEtours geparkeerd. Allereerst moesten in de shop de het rijden op een Segway onder de knie worden gekregen. Onze gids voor vandaag Carlos reageerde verbaasd over onze vaardigheden maar toen het hem duidelijk werd dat die niet onze eerste kennismaking was met dit elektrische voertuig, werd deze kennismakingssessie snel ingekort en konden op pad.

De tour zou ons door het stadje Celebration heen voeren. Dit stadje is destijds ontstaan toen ome Walt D. plannen had op deze plek het huidige Epcot Center te bouwen. De locatie werd echter gewijzigd waarna besloten werd op deze plaats huizen te bouwen omdat daar destijds een grote behoefte aan was. Mocht dit niet kloppen, ik heb het niet verzonnen maar letterlijk vertaald van hetgeen Carlos ons via de walkietalkie aan wetenswaardigheden doorstuurde.

Het stadje kent ook vrij strikte regels. Zo moeten de gordijnen in de huizen altijd wit van kleur zijn en is voor de het gras een vaste lengte vereist. Voldoet een bewoner niet aan deze bijzondere regels dan wacht hem of haar een boete plus een vermelding in het lokale sufferdje.

Goed, genoeg (nutteloze) info., terug naar de segway’s. Het was voor ons wel de eerste keer dat onze tour in goed weer werd verreden. Hadden wij vorig jaar nog last van de naweeën van en tropische storm, vandaag was het stralend weer en gaf de rijwind een prettige verkoeling.

Hieronder en stukje wat ik al rijdend heb gefilmd:

Voor wie er nog geen genoeg van kan krijgen hier nog een videofragment waar over één van de boardwalks word gereden.

Celebartion is wel een plek waar wij, na uiteindelijk een keer de loterij te hebben gewonnen, best wel een huisje zouden willen hebben. Voor een gemiddeld pandje betaal je van $600.000,- tot $1.200.000,-, het grootste huis is onlangs voor $12.000.000,- van eigenaar verwisseld (bron: Carlos). Daarvoor heb je dan wel een gemeenschappelijke vijver voor de deur met gators, turtles en otters.

Uiteraard werden er nog wat teamfoto’s gemaakt die hieronder zijn te zien.

Na ruim 1 ½ uur zat de trip er weer op. Het blijft een ontzettend leuke ervaring om op deze wijze de buurt te verkennen. Ik kan het jullie aanraden smiley.

Op de weg terug werd bij Walmart weer een wagentje levensmiddelen ingeslagen waarna wij ons weer bij onze villa naast en in het zwembad hebben vermaakt.

Het avondprogramma was voor 3 kwart van de Houtmannen nog een verrassing. Ik had vooraf kaartjes geboekt voor het Cirque du Soleil die bij Downtown Disney een permanent onderkomen hebben en dagelijks de show “La Nouba” opvoeren.

Ook dit was een groot succes! Helaas mochten er geen foto-en filmopnamen worden gemaakt maar je moet ook dit zelf gaan zien. Wij hadden mooie plaatsen op de 2e rij waardoor wij de artiesten af en toe bijna konden aanraken. Ogen tekort. Overal op het podium gebeurt wel wat. Vaak zijn het de geijkte circusacts maar dit keer in een zeer bijzonder en origineel jasje gegoten. Echt een super ervaring rijker, zo waren wij na afloop alle vier van mening.

Om een beetje een idee te krijgen hieronder nog een filmpje wat ik van het web heb geplukt.

Ook morgen is het een verassing zij het dan voor ons alle vier. De plannen krijgen ongetwijfeld weer tijdens het ontbijt een vaste vorm. We zien wel, lekker hoor!



Boodschappenlijstjes afgewerkt

Reisverslag USA 2011 Posted on di, augustus 02, 2011 06:42:12

Ook vandaag werd de dag weer zoals gebruikelijk begonnen met het buitenontbijt. Alleen Niels was nog niet helemaal in “het land der levenden” beland zoals op onderstaande foto duidelijk blijkt.

De afspraak was dat er vandaag weer geshopped zou gaan worden waarbij een aantal boodschappenlijstjes zouden worden afgewerkt. Aangezien er later in de middag weer regen en onweer werd verwacht besloten wij eerst nog van het zonnetje te genieten en pas s-middags naar The Mall at Millenia te rijden.

Lekker dobberen in de pool dus en voor Mieke nog even de gelegenheid om meters te maken op de loopband.

Zo rond 2 uur waren wij het zonnen wel even “zat” en maakten wij ons “shopklaar”.

Tijdens de rit via de I4 East Bound vielen de eerste spetters op de voorruit maar echt gieten deed het niet. Helaas belanden wij in een file die was ontstaan door een ongeluk waarbij één van de betrokken auto’s onfortuinlijk ondersteboven op het asfalt lag. Onze afslag lag hier net voor zodat wij deze ellende konden omzeilen.

Met enige vertraging reed de Tahoe even na drieën de parkeerplaats van de Mall op. Met de boodschappenlijstjes op zak gingen wij het immense pand in op zoek naar de juiste winkels. Een plattegrondje was daarbij geen overbodige luxe.

De jongens wisten weer een paar nieuwe Quicksilver setjes te scoren en Sven daarbij een nieuw hoesje voor zijn iPad en een paar nieuwe “oortjes” waarmee hij ons echt niet meer kan horen!

Ook lag er bij de schoenenshop een bestelling Uggs op ons te wachten. Van de bestelling wist de verkoopster echter niets af maar de gewenste schoenen waren gelukkig wel op voorraad. In de Apple Store werd nog even via Twitter met de contact gelegd met de toekomstig eigenaresse met de vraag of een andere kleur ook goed was. Dit bleek echter een dure keuze te zijn. In afwachting van het antwoord werd ik door mijn wederhelft onder “zware druk” gezet om toch eindelijk eens een iPad 2 aan te schaffen. Tja, weigeren was geen optie en dus ben ik maar door de knieën gegaan en heb mijzelf een splinternieuw “appeltje” aangeschaft! Makkelijk ook want die lettertjes op de iPhone worden de laatste tijd toch wel erg klein smiley.

Tussen door werd de maaltijd gebruikt bij California Pizza Kitchen. Zelden hebben wij zulke lekkere pizza’s gegeten en niet te vergeten een heerlijke Tiramisu!

Nadat we in een platenzaak nog even hadden rondgesnuffeld (sorry Ed, nog geen Lotusflower van Prince kunnen vinden) en Sven nog een paar nieuwe Nikes had gevonden vonden wij het welletjes geweest. Hieronder “de buit” van deze middag.

De avond werd verder voortgezet in Downtown Disney waar de winkelstraat op en neer werd gelopen en hier en daar een shop werd binnengevlucht voor wat verkoeling. Want de regen die eerder was gevallen had het er eigenlijk alleen maar benauwder op gemaakt.

Morgenochtend dus onze Segwaytour door het stadje Celebration en s avonds heb ik voor de rest nog een verrassing in petto smiley. Het kan daarbij wel eens laat worden dus wellicht dat het volgend dagverslag wat later tot jullie komt.



Dag 6: Natuur en een nat uur

Reisverslag USA 2011 Posted on ma, augustus 01, 2011 04:25:17

Je merkt duidelijk dat de 6 uur tijdsverschil inmiddels zijn overwonnen. Het tijdstip waarop wij gaan slapen ligt steeds later en ook het opstaan wordt steeds verder in de ochtend uitgesteld.

Het ontbijt werd vandaag pas rond half tien gebruikt onder de lanai, zo heet de overkapping waaronder wij op het pooldeck in de schaduw kunnen zitten. Vandaag niets ingewikkelds maar geroosterd wit brood met de uitgestelde aardbeien en ander beleg.

Tijdens deze breakfastsessie werd besproken wat vandaag de dagbesteding zou gaan worden. Het weer was opnieuw uitstekend al vielen er hier en daar wel wat wolkjes te bespeuren. Maar de ochtendtemperatuur lag nog steeds op een zeer aanvaardbaar niveau.

Een aantal zaken passeerden de revue maar echt een voorkeur een bepaalde “iets” werd niet uitgesproken. Vaste prik tijdens onze laatste twee USA-vakanties is het maken van een Segway-tour. Deze moest hier echter 2 dagen vooraf worden besproken vandaar dat het voor vandaag geen optie was. Wel werd alvast een tour voor a.s. dinsdagochtend 10 AM gereserveerd.

Daarna deed een ieder zijn/haar “ding”. Duik in het zwembad, internet, kijken naar Discovery Channel waar vandaag een nieuwe “Shark week” van start is gegaan, we vermaakten ons wel. ‘t Is geen “moeten” deze vakantie.

Even na het middaguur trokken wij er toch op uit met bestemming de Showcase of Citrus, een sinaasappel- en citroengaarde waar ook een tour door het aangrenzend moeras kon worden gemaakt in (uiteraard) ’s werelds grootste 4×4 monstertruck! Afstand in minuten, slechts 12.

Bij aankomst bleek de tour net te zijn vertrokken, de eerst volgende was op 2 uur PM. Een reservering werd gemaakt en om de tijd te overbruggen werd wat rond gewandeld op de gaarde waar in het kanaal ook een aantal gators te spotten zouden zijn. Van één van de medewerkster kregen we een beker hondenbrokken mee waarmee wij de vissen en vervolgens ook de gators zouden kunnen lokken. Helaas zat er weinig leven in het kanaal, waarschijnlijk vanwege de warmte want ondanks de toenemende bewolking brandde het Floridiaanse zonnetje er lustig op los.

Besloten werd om de tussenliggende tijd verder te overbruggen in de airco van de auto en een ritje in de omgeving te maken. Zo kwamen wij iets verderop langs de 27 het Lake Louise State Park tegen. Ik had hier over gelezen dat het meer en omgeving erg mooi moest zijn dus besloten wij dit persoonlijk te toetsen.

Bij de entree van het park werd $5,- gedokt waarmee wordt bijgedragen aan het onderhoud van het park. In de parkfolder die wij ontvingen stond ook aangegeven dat het park als eerste twee maal als mooiste Nationaal Park was verkozen, dus dat beloofde wat.

Er werd doorgereden naar de picknickplaats pal aan het meer gelegen. De natuur was er inderdaad zeer fraai maar vanwege de warmte hielden wij de rondwandeling kort en zochten wij snel naar een schaduwrijk plekje.

Drie kwartier later werd dezelfde de route weer in tegengestelde richting afgelegd en arriveerden wij stipt om 2 uur opnieuw bij de Showcase of Citrus. De monstertruck stond al klaar voor vertrek. Er was plek genoeg om te zitten zelf met een kwartet zeer corpulente dames aan boord. Doet mij toch altijd weer goed om te zien dat het altijd nog “erger” kan smiley.

Tijdens de tour vertelde onze chauffeur ons allerlei wetenswaardigheden zoals het feit dat 95% van Florida er ooit heeft uitgezien zoals de swamp waar wij doorheen reden. Je kunt je dit nu nauwelijks nog voorstellen. De rit verliep minder spectaculair dan normaal vanwege de droogte die ze hier de afgelopen tijd hebben gekend. Daardoor geen ritje door een drassig moeras maar in plaats daarvan af en toen een flinke hap stof.

Onderweg werd tijdens een stop een kudde koeien gevoerd, uiteraard met sinaasappels. De beesten zagen ons al van veraf aankomen en liepen de truck dan ook al tegemoet.

Na een goed uur zat de tour er weer op en kregen we nog een free orangeslush, sinasappelsap met gemalen ijs, en dat smaakte goed. Omdat onze jus in de villa bijna op was werd er meteen een gallon vers geperst sap aangeschaft.

Op de terugweg begon de lucht verder te betrekken en in de villa aangekomen bleek dat het daar al had geregend getuige de kletsnatte badlakens die nog op de ligbedden en stoelen buiten lagen.

In het laatste zonnetje werd nog een duik genomen terwijl Miek haar dagelijkse miles ging maken in de gym.

Na een half uurtje was de zon geheel verdwenen en was in de verte het onweer al hoorbaar. Snel dus het water uit. Nog geen 10 minuten later brak er een tropische bui los, eigenlijk zoals het hier zomers dagelijks hoort te gaan. Miek kwam als een “verzopen kat” terug van haar loopje. Had ze en kwartiertje langer gewacht, dan had zij het droog had kunnen overbrengen.

Na dat de bui was overgetrokken werd de temperatuur ook een stuk aangenamer, van 37 naar zo’n 27 graden met een lekker windje er bij. Prima dus om de BBQ aan te steken en de burgers te roosteren die dit keer op een broodje samen met ovenfriet en salade werden gegeten.

Zo is er dus weer een dag voorbij en hebben wij nu al het idee dat 14 dagen toch echt te kort gaat worden.



Chillen en shoppen

Reisverslag USA 2011 Posted on zo, juli 31, 2011 06:33:23

Zoals ik aan het eind van het vorig dagverslag al aangaf was het vandaag een dagje rust in en rond de villa.

Lekker zonnen, af en toe een verfrissende duik in de pool, relaxen in de jacuzzi maar ook even binnenshuis heerlijk in de airco.

Niels vermaakte zich daarnaast ook voor de TV waarop de laptop was aangesloten. Sven dobberde in het zonnetje op een luchtbed en speelde met één van ons een potje pool of airhockey. Miek verwisselde haar e-reader in voor de loopband en ik zei de gek, lag lekker lang uit in de schaduw met een boek, voerde een reparatie uit aan de airhockey tafel en had tussendoor nog even tijd om het beloofde filmpje te maken als impressie van ons vakantieonderkomen.

https://youtube.com/watch?v=ky-r2I4QJDQ%3Fhl%3Dnl%26fs%3D1

Tegen zessen begon het toch te kriebelen. 5 Dagen in Orlando en nog geen outlet bezocht. Daar moest dus nodig wat aan gedaan worden. Zwembroeken uit, shorts aan en Tom de opdracht gegeven ons naar de Premium Outlet te dirigeren.

Daar aangekomen bleek dat het outletshoppen op zaterdagavond blijkbaar een geliefde bezigheid is getuige de volle parking. Na enig zoekwerk werd er toch nog een mooi plekkie gevonden en zowaar recht voor de winkel van Tommy H., ook wel bekend als Hilfiger. Nou Mart (gefeliciteerd nogmaals met weer een streepie erbij), de volgende plank kan worden besteld hoor! Polo’s, broeken, schoenen, sokken, het komt allemaal weer mee terug in onze half lege koffers.

Het avondeten werd op het foodplaza gegeten om daarna de rest van de outlet af te struinen.

Gelukkig, of helaas, ’t is maar hoe je het bekijkt, lag de sluitingstijd op 11 uur PM.

Een mooie tijd om nog even de midnight boodschappen te doen bij de Walmart. Net zo druk als bij de C1000 op zaterdagochtend.

Of wij het relaxte patroon in onze vakantie morgen voortzetten, ’t zou zo maar kunnen. Het is tenslotte zondag smiley.



Typhoon Lagoon day

Reisverslag USA 2011 Posted on za, juli 30, 2011 18:43:10

Allereerst excuus voor de vaste lezers van ons blog dat er vanochtend geen “vers” dagverslag was geserveerd echter uw correspondent ter plaatse was gisterenavond enigszins “verrot”.

Het waardoor lag ‘m in het feit dat de “Houtman Four” gisteren (vrijdag dus) verkoeling heeft gezocht met een dagje waterpark. Bij temperaturen die volgens de heatindex aanvoelen als 40+ (!) en een hemelsblauwe lucht (of wij ons ook helemaal thuis voelen hier) bleek het toch noodzakelijk een wat groter zwembad op te zoeken dan ons eigen “voetenbadje”. Daarbij kwam uiteraard ook dat de factor “fun” ook een grote rol speelde.

Dit keer werd gekozen voor het Disney waterpark Typhoon Lagoon. In tropische sferen geheel opgetrokken met diverse glijbaan attracties met als centraal middelpunt de Surf Pool.

Even voor elf uur stonden wij voor de kassa waar de rijen gelukkig erg kort waren. Daarna was het even de weg vinden en op zoek naar een schaduwrijk plekje. Nadat dit was gevonden en de body’s waren ingesmeerd was het op naar het water.

De Surf Pool is een giga (dit woord gebruik je nog wel eens hier in de States) golfbad omgeven door zandstrand. Het unieke is echter dat er om de paar minuten een (daar komt ‘ie weer) giga golf als een muur van water op de badgasten wordt losgelaten. De eerste keer denk je echt dat je dit niet gaat navertellen maar in praktijk blijkt dit gelukkig dus wel te kunnen.

Om een idee te krijgen hieronder een filmpje van You Tube en een zelf gemaakte foto waarop Sven aan de rechterzijde is te zien:

Na deze tsunami (je kunt je na deze ervaring een beetje indenken wat die arme Japanners is overkomen maar dan zonder de factor “fun”) werd eerst een rondje rond het park gemaakt per opblaasband in de Lazzy River om vervolgens aan te sluiten in de wachtrijen die bij de glijbanen waren ontstaan. Op zich viel de gemiddelde wachttijd gezien de drukte erg mee.

Met dank aan Disney hieronder een paar actie foto´s die door de parkfotograaf zijn gemaakt van Miek en de boys (door op de foto’s te klikken wordt er onder weer een groter exemplaar zichtbaar).

In de middag werd de trek weer gestild met wraps, dogs en salads uiteraard vergezeld van een flinke hoeveelheid vocht.

Weer bij onze zitplaats aangekomen bleek dat de schaduw eerder op de ochtend had plaatsgemaakt voor een overdadig zonnetje. Aangezien wij hier tijdens onze zwem-en glijpartijen wel even genoeg van hadden gezien werd een nieuwe overdekte plek uitgezocht geheel in de shade.

Goed, afwisselend werd door Miek of ik samen met Niels en Sven nog een paar rondjes zwembad gemaakt tot het tegen acht uur s avonds sluitingstijd was.

Op de terugweg werden de geplande boterhammen met aardbeien in de villa, spontaan ingeruild voor een hap bij Denny’s.

Moe maar voldaan werd, 12 uur na dat wij ons vakantiehuis hadden verlaten, de sleutel weer in het slot gedaan waarna het niet lang duurde voor dat de meeste oogjes werden gesloten. Alleen Niels heeft het tot halverwege de nacht uitgehouden voor de TV.

Vandaag, zaterdag, zijn wij dan ook rustig gestart met een laat ontbijt en lekker lui in en rond ons eigen “Lagoontje”. We zien wel dat de dag verder gaat brengen, ’t is i.i.g. weer aardig aan de temp!



See you later …

Reisverslag USA 2011 Posted on vr, juli 29, 2011 04:35:10

Vanochtend werd ik wakker in een half leeg kingsize bed. En zelf met zo’n grote jongen zoals ik is een ledikant van een dergelijk formaat niet snel gevuld. Wat bleek, Miek had s nachts last gekregen van de “lokale lumberjack” die blijkbaar bezig was de voorraad hout weer wat op peil te brengen smiley. Gelukkig hebben wij in onze villa een slaapkamer over waar zij zonder “zaaggeluiden” haar nachtrust kon voortzetten.

De jongens waren ook vroeg uit de veren, zelfs Niels stond al voor achten paraat in zijn gisteren nieuw aangeschafte outfit. Na uiteraard eerst de reacties in ons weblog te hebben gelezen was het tijd voor het ontbijt.

Het American Breakfast werd buiten genuttigd en bestond uit zelfgemaakte panecakes, scrambled egg en toast. Daar kan Denny’s nog een puntje aan zuigen. Wij eten voortaan bij “Mieky’s”!

Besloten werd om vandaag de gators te gaan bezoeken in Gatorland. Nadat er nog even snel was gepooled en gebadderd werd om 10 AM Tuscan Hills verlaten met een half uurtje rijden voor de boeg.

Gatorland is een soort dolfinarium maar dan geheel en alleen gevuld met alligators die op vaste tijden hun kunsten laten zien in een van de shows.

Het zonnetje liet zich vandaag van haar meest zonnige kant zien maar gewapend met factoortje 30 was het goed vol te houden.

Na de entree werden eerst de baby gators bekeken en vervolgens de meer volwassen exemplaren.

De eerste show die werd bezocht was de Jumparo show. Hierbij was de uitdaging om de dames en heren gators zo hoog mogelijk uit het water te laten springen door hun met hele kippen te lokken.

Vervolgens mochten wij zelf deze veelvraten voeren met doorgedraaide worstjes, zij het dat er een veilige marge was tussen de klappende kaken van de crocs en onze handen.

Na dit spektakel werd de rest van het park bezocht waaronder een Swamp walk, alsof je je midden in de Evergaldes waant.

De volgende voorstelling was het Gator wrestling. Vooraf mocht eerst voor de foto worden plaatsgenomen op een echte gator waarvan de bek zekerheidshalve wel was geducktaped. Sven en ik hadden de moed om deze “Steve Irwinachtige” uitdaging aan te gaan al is het in mijn geval waarschijnlijk gevaarlijker voor het beestje zelf geweest gezien het gewicht wat het arme dier moest verdragen. Daarna gingen de echte pro’s aan het werk en werd een showstukje opgevoerd waarbij uiteraard Ali de gator het onderspit moest delven.

(Door op één de onderstaande 3 foto’s te klikken verschijnt er onder een groter formaat)

Na nog wat te hebben rondgewandeld en de inwendige mens weer te hebben verwent met een hotdog, werd het de hoogste tijd om verkoeling op te zoeken. Dit gebeurde eerst in de vorm van de airco van onze Chevrolet en een halfuurtje later lagen de Houtmannen lekker in hun private pool te dobberen.

Zo werd de rest van de middag verder doorgebracht tot het etenstijd was. De eetlust was al eerder opgewekt door de geur van de BBQ van onze buurtjes, even na zessen was het onze beurt om de villawijk uit te roken.

De eerste gang bestond uit een aantal originele echte Amerikaanse hamburgers waarna Niels en ik nog een “toetje” hadden in de vorm van zelf gemarineerde T-bonesteaks! Dat samen met sla toast en ovenfrietjes was het de tweede maaltijd van vandaag die de hamburgerketens gemakkelijk deed vergeten.

Als dessert werden met de blender aardbeien, banaan en appel tot een gezonde smooty gepureerd en in de jacuzzi genuttigd. Wat kan het leven toch “zwaar” zijn smiley.

Ook de avond werd grotendeels in en rond het zwembad doorgebracht.

Nu, even na half tien s avonds, schrijf ik op ons terras het dagverslag dat misschien niet al te spectaculair is qua inhoud maar wij genieten in ieder geval met volle teugen.

See you later ……



Eerste villadag

Reisverslag USA 2011 Posted on do, juli 28, 2011 04:38:16

Zo, aangezien wij toch z.s.m. in het juiste dag- en nachtritme willen komen, haal ik dus vanavond maar even door en maak meteen een inhaalslagje in de verslaggeving (zie hieronder ook “Auto, villa en boodschappen”).

De eerste nacht verliep als zo vaak bij het verwerken van het tijdsverschil, met regelmatig wakker worden en vervolgens weer snel inslapen. Natuurlijk waren wij ook alle vier weer vroeg definitief wakker waardoor om 7 uur am de inhoud van de koffers in de kasten werd opgeborgen (zal nog een gezoek worden om straks bij vertrek weer alles terug te vinden). Onder het genot van een kopje thee en de meegebrachte Hollandse krentenbollen werd de villa met haar zwembad eens verder wij daglicht bekeken. Het zag er nog steeds uitstekend uit, dat hadden dus niet gedroomd.
Sven was het eerste te water. Hij kon niet langer wachten en nam niet eens de moeite om zijn zwemshort aan te hijsen maar dobberde met kleren en al vroeg in de ochtend al in de pool rond.

Het zonnetje bleef nog verstopt achter een dik wolkendek maar de temperatuur lag toch al rond de 30 graden. Een prima dag dus om de vakantie echt te beginnen, rustig in en rond de villa.

Terwijl Miek met e-reader op het ligbed plaats nam, de laptops door mij werden aangesloten op het wifi, vermaakten de jongens zich in de gamesroom en het zwembad. Uiteraard werd ook de jacuzzi uitgeprobeerd.

Later in de middag werd te voet het villapark verkend en ook snel het geaircode clubhouse bekeken waar Miek morgen haar eerste meters op de loopband zal maken in de gym.

Na, terug in ons huis, nog even het lichaamsvocht op peil te hebben gebracht, werd de deur opnieuw dichtgetrokken en kreeg de navigatie opdracht ons naar de Florida Mall te leiden.

Onderweg kregen wij een eerste lokale regenbui op ons autodak maar ter plaatse aangekomen was het weer droog, warm en nog steeds bewolkt.

In de mall werd eerst koers gezet naar het foodplaza waar een vroeg avondeten werd genuttigd (de natuurlijke klok loopt nog steeds een stukje voor).

Daarna nog lekker rondgeshopped waarbij alle pettenzaken werden bezocht om de boodschappenlijst die Sven van zijn vrienden had meegekregen, af te werken. Helaas werden de juiste petten nog niet gevonden. Wel wist Miek een deel van haar lijstje te schrappen; Mart je bent weer 2 polo’s rijker!

Na een paar uurtjes shopslenteren sloeg de vermoeidheid over van top naar teen en reed de Tahoe ons weer richting villa, maar niet voordat bij de Publix nog snel wat boodschappen werden gedaan ter voorbereiding van de BBQ die morgenavond staat gepland.

Nu, half elf s avonds, ligt 50% van de Houtmannen te bed. Niels probeert het nog uit te houden op de bank voor het 50 inch flatscreen terwijl ik het laatste restje energie leg in het afronden van dit verslag en jullie te voorzien van hopelijk een aangenaam ontbijtnieuws.

Wat de dag van morgen gaat brengen, het zal wellicht vannacht worden gedroomd. Feit is dat de temperatuur de komende dagen flink in de dertigers gaat stijgen en het dus waarschijnlijk “iets met water” te maken zal gaan hebben.

Tot morgen!



Auto, villa en boodschappen

Reisverslag USA 2011 Posted on do, juli 28, 2011 03:59:28

Even een dag terug naar waar ik met het verslag gebleven was.

In Washington vertrok de aansluitende vlucht naar Orlando stipt op tijd. Met windje mee werd ook nog wat tijd ingelopen waardoor wij voor op het snelste schema begonnen te lopen! Aangezien wij de security check e.d. al in Washington achter de rug hadden verliep het dit keer een heel stuk sneller dan toen wij vorige jaar op het MCO uitstapten.

Miek en de boys bleven nog even op de koffers wachten terwijl ik alvast aansloot in de rij bij Dollar Rent a Car. Nog geen kwartier later voegde de rest van het gezin met bagage zich bij pa en kon ik samen met Miek de “onderhandelingen” ingaan met de Dollar employee. Altijd weer hetzelfde liedje, extra verzekering aansmeren, upgrade naar een nog luxere auto e.d.. Ik vond het prima zolang er meer geen $-tekens achter kwamen te staan. Zo bood deze alleraardigste meneer ons een Full SUV aan in de vorm van een Chevrolet Tahoe, een zelfde slagschip waarmee wij vorig jaar de rondreis door Florida hebben gemaakt. Mooi toch tot dat er achter de balie de mededeling volgde dat hij deze upgrade slechts voor het schappelijke (extra) bedrag van $40,- p.d. speciaal aan ons kon aanbieden. Na enigszins verbaast te hebben gereageerd met de opmerking dat wij er toch echt vanuit gingen dat het hier om een “free upgrade” zou gaan volgde, na een excuseerde “no, sorry sir”, een betere aanbieding van $30,- p.d. (extra op de huursom die door ons al was betaald). Het is dat de goede man, hij doet ook maar zijn werk toch, volledig kaal voor ons stond want anders had hij deze deal toch in “his hair” kunnen smeren!

Goed, de extra’s werden dus snel geschrapt en dus bleef het bij het reeds bestelde standaard SUV-je. Nog snel werd door hem nog even op een plattegrondje aangegeven waar wij de auto konden uitkiezen, “you pick the car you like”, echter daar maakte “kojak” toch een kapitale fout naar later bleek. I.p.v. ons te verwijzen naar plek waar de standaard moddelletjes stonden, tekende hij de Full categorie aan. Daar aangekomen troffen wij een rijtje Ford Tahoe’s aan met de sleutels op het dashboard. De woorden “you pick the car you like” klonken ons ineens als muziek in de oren en dus werd de bagage in eerste de beste goudkleurige gigabak snel ingeladen, inpakken en wegwijzen. Bij het verlaten van de garage van de werden wij bij de slagboom nog even gecontroleerd. Hierbij kregen wij eerst te horen dat wij een verkeerd type auto hadden genomen maar toen ik de plattegrond liet zien met daarop omcirkeld uit welke categorie wij mochten kiezen, bleek dit geen probleem meer te zijn. Foutje van de medewerker, and we we’re lucky. Zo werd er mooi $480,- uitgespaard met toch een luxe SUV onder de kont!

Tomtom aan, navigeer naar “thuis”, zo is ons tijdelijk onderkomen nu bestempeld, en off we go.

Drie kwartier later werd de eerste code die de toegangspoort opent, ingetikt. Even later bij het enteren van de villa, code 2 van de keybox en na het “ontsloten” van de voordeur, snel code#3 om het alarm uit te schakelen.

De villa werd uiteraard eerst geheel bekeken. Wat een ruimte en een kamers waaronder 3 (!) badkamers en een uitgebreide gamesroom (wij zijn niet veel gewend zoals u merkt). Later in de week zal ik proberen een video-impressie in het blog op te nemen zodat jullie ook een beetje kunnen meegenieten.

Om 10 pm stond was de bagage uitgeladen en zaten wij met een slaperig hoofd maar toch ook met een honger gevoel op de bank. Om aan het laatste wat te doen werd, ondanks het late tijdstip, toch besloten om wat boodschappen in huis te halen. Aangezien de Walmart op 5 min. rijden ligt en 24 uur per dag geopend is, was dit geen probleem. En zo werd een boodschappenkar van formaat om half elf s avonds (voor ons gevoel half vijf s nachts) de winkel in geduwd.

In deze super “buurtsuper” is het op zich al een klus om te vinden wat je zoekt, laat staan met een troebele blik van de slaap en toch een ander boodschappenlijstje dan tijdens onze eerdere rondreizen.

Goed, een uurtje later werd de achterbak gevuld met levensmiddelen en weer koers gezet naar “Tuscan Hills”.

Na een snelle hap werden de diverse “bedsteden” beklommen om vervolgens snel weg te dromen.



« VorigeVolgende »