Dinsdag was het de dag van vertrek. Het opstaan gebeurde met de wekker van 7:30 am en nadat wij allen hadden gedoucht (scheelt wel een hoop tijd met 3 badkamers) en de laatste spullen in de koffers waren opgeborgen, werd de Tahoe volgestouwd met onze bagage en de TomTom op het MCO Airport gezet. Het leek een prachtige dag te gaan worden maar in de verte waren toch al donkere wolken zichtbaar, naar later bleek de voorbode voor narigheid waar wij de nodige hinder van zouden ondervinden.

Bij Dollar werd de (gratis geupgrade) luxe SUV weer ingeleverd. Het aantal door ons verreden miles bleek toch nog fors te zijn voor een niet rondreis vakantie, n.l. 768 hetgeen gelijk is aan 1236 km.

Voor het inchecken hebben wij onze koffers voor de zekerheid eerst zelf nog even gewogen om gestrest herpakken bij evt. overgewicht voor te zijn. Gelukkig bleek het erg meer te vallen. Slechts 1 koffer zat exact op het max. toegestane gewicht van 23 kg, de rest bleef daar keurig onder.

Daarna de bekende securitycheck, die probleemloos werd doorstaan, en toen snel door om nog een licht ontbijtje te nemen. Er was nog een klein half uurtje te gaan voor dat het boarden zou beginnen.

Met muffins, chocolate cookies en een Mexicaan egg sandwich werd de eerste trek gestild. Voor Sven bleek dit echter niet voldoende en dus schoof hij er nog een flinke pizzapunt achteraan.

Toen wij klaar stonden bij de gate begon het buiten de gieten en de donderen. Mooi weer om te vertrekken, zo dachten wij nog. Toen wij echter onze plaatsen hadden ingenomen werd er omgeroepen dat het vertrek, gepland om 11:15 am, “even” moest worden uitgesteld omdat het grondpersoneel vanwege met name de bliksem het vliegtuig niet mocht bijtanken. Wat eerst een kleine vertraging leek te worden liep uiteindelijk op tot 1 ½ uur!

Nou hadden wij bij onze overstap in Newark wel een aardige speling van 4 uur dus vooralsnog weinig aan het handje.

In het vliegtuig hadden wij de beschikking over live TV op onze schermpjes waar ik vlak voor vertrek op het weather-channel nog net een flinke depressie had gezien precies op onze route. De gedachte was dat wij daar wel over-of omheen zouden vliegen. Niet dus. Na zo’n 1 ½ vliegen werd er een boodschap omgeroepen die wij niet helemaal goed konden verstaan maar van medepassagiers begrepen wij in tweede instantie dat vanwege “severe weather” noodgedwongen een tussenlanding gemaakt moest worden. Snel werd er weer naar het weather-channel geschakeld waar werd aangegeven dat het boven en rond New York zware onweers-en hagelbuien hingen. Er was zelfs een Tornadowaarschuwing!

De tussenstop werd vervolgens gemaakt op Washington Dullas Airport. Vanwege deze uitwijk moest er ook weer worden bijgetankt en aangezien wij niet het enige vliegtuig waren wat deze manoeuvre moest maken, duurde dat wat ons betreft net ff te lang. Goed, al met al gingen wij 2 uur later weer opnieuw de lucht in voor het laatste stukje van 30 minuten naar Newark, verwachtte aankomsttijd 17:40 pm. Onze vlucht naar Amsterdam zou om 18:05 pm vertrekken dus dat zou kantje boord gaan worden.

De verwachtte aankomsttijd kwam vervolgens wel uit maar voordat het toestel bij de gate stond en de passagiers voor ons (wij zaten op de 4e rij van achteren) het toestel hadden verlaten liep het al tegen zessen.

Onze tussenpauze van 4 uur, waarin wij hadden gedacht nog ff lekker de benen te strekken, wat te kunnen snacken en te internetten, was dus volledig verdwenen. Sterker nog, er moest flink worden gehaast om misschien toch nog de aansluitende vlucht te kunnen halen. Nu is Newark ook weer niet zo groot maar de gate waarvan wij zouden vertrekken lag precies aan de andere kant van de luchthaven. Dus in gestrekte pas richting C136. Gelukkig hoefden wij onze bagage niet op te halen en weer opnieuw af te geven.

Precies op 18:05 pm, kwamen wij bij de gate aan konden we toch nog aan boord. Ergens vonden wij dit wel jammer want wij zagen ons al op kosten van Continental een overnachting in The Big Apple maken.

Als laatste passagiers namen wij plaats, klaar voor vertrek. Helaas, ook nu volgde uitstel van vertrek vanwege de drukte. Het slechte weer had ook hier de boel ontregeld. Pas even voor half acht s-avonds waren wij, inmiddels flink hongerig en dorstig, weer airborn.

Goed, de vlucht verliep verder voorspoedig, weinig tot geen slaap en op wat huilende baby’s na op de stoelen voor ons, en met windje meer werd er nog tijd ingelopen zodat de landing op Schiphol met slechts een kwartiertje vertraging werd ingezet. Voor ons betekende dit wel dat wij 15 uur achtereen in een vliegtuigstoel hadden gezeten, helaas dit keer zonder extra beenruimte.

Onze koffers liepen wel als eerste op de bagageband, voordeel van de late aankomst op Newark, en de bestelde taxi stond ook al klaar.

2 ½ Uur na de landing waren de koffers leeggeruimd en zaten wij gedoucht en wel thuis op de bank tegen de slaap te vechten. Wat is er dan beter om wakker te blijven dan een uitgebreid reisverslag te schrijven en op ons weblog te plaatsen.

Volgend jaar misschien op herhaling naar de USA al heeft Niels al aangegeven niet meer te willen vliegen. Dus er is misschien een plekkie vrij! Wie wil? smiley