Je merkt duidelijk dat de 6 uur tijdsverschil inmiddels zijn overwonnen. Het tijdstip waarop wij gaan slapen ligt steeds later en ook het opstaan wordt steeds verder in de ochtend uitgesteld.

Het ontbijt werd vandaag pas rond half tien gebruikt onder de lanai, zo heet de overkapping waaronder wij op het pooldeck in de schaduw kunnen zitten. Vandaag niets ingewikkelds maar geroosterd wit brood met de uitgestelde aardbeien en ander beleg.

Tijdens deze breakfastsessie werd besproken wat vandaag de dagbesteding zou gaan worden. Het weer was opnieuw uitstekend al vielen er hier en daar wel wat wolkjes te bespeuren. Maar de ochtendtemperatuur lag nog steeds op een zeer aanvaardbaar niveau.

Een aantal zaken passeerden de revue maar echt een voorkeur een bepaalde “iets” werd niet uitgesproken. Vaste prik tijdens onze laatste twee USA-vakanties is het maken van een Segway-tour. Deze moest hier echter 2 dagen vooraf worden besproken vandaar dat het voor vandaag geen optie was. Wel werd alvast een tour voor a.s. dinsdagochtend 10 AM gereserveerd.

Daarna deed een ieder zijn/haar “ding”. Duik in het zwembad, internet, kijken naar Discovery Channel waar vandaag een nieuwe “Shark week” van start is gegaan, we vermaakten ons wel. ‘t Is geen “moeten” deze vakantie.

Even na het middaguur trokken wij er toch op uit met bestemming de Showcase of Citrus, een sinaasappel- en citroengaarde waar ook een tour door het aangrenzend moeras kon worden gemaakt in (uiteraard) ’s werelds grootste 4×4 monstertruck! Afstand in minuten, slechts 12.

Bij aankomst bleek de tour net te zijn vertrokken, de eerst volgende was op 2 uur PM. Een reservering werd gemaakt en om de tijd te overbruggen werd wat rond gewandeld op de gaarde waar in het kanaal ook een aantal gators te spotten zouden zijn. Van één van de medewerkster kregen we een beker hondenbrokken mee waarmee wij de vissen en vervolgens ook de gators zouden kunnen lokken. Helaas zat er weinig leven in het kanaal, waarschijnlijk vanwege de warmte want ondanks de toenemende bewolking brandde het Floridiaanse zonnetje er lustig op los.

Besloten werd om de tussenliggende tijd verder te overbruggen in de airco van de auto en een ritje in de omgeving te maken. Zo kwamen wij iets verderop langs de 27 het Lake Louise State Park tegen. Ik had hier over gelezen dat het meer en omgeving erg mooi moest zijn dus besloten wij dit persoonlijk te toetsen.

Bij de entree van het park werd $5,- gedokt waarmee wordt bijgedragen aan het onderhoud van het park. In de parkfolder die wij ontvingen stond ook aangegeven dat het park als eerste twee maal als mooiste Nationaal Park was verkozen, dus dat beloofde wat.

Er werd doorgereden naar de picknickplaats pal aan het meer gelegen. De natuur was er inderdaad zeer fraai maar vanwege de warmte hielden wij de rondwandeling kort en zochten wij snel naar een schaduwrijk plekje.

Drie kwartier later werd dezelfde de route weer in tegengestelde richting afgelegd en arriveerden wij stipt om 2 uur opnieuw bij de Showcase of Citrus. De monstertruck stond al klaar voor vertrek. Er was plek genoeg om te zitten zelf met een kwartet zeer corpulente dames aan boord. Doet mij toch altijd weer goed om te zien dat het altijd nog “erger” kan smiley.

Tijdens de tour vertelde onze chauffeur ons allerlei wetenswaardigheden zoals het feit dat 95% van Florida er ooit heeft uitgezien zoals de swamp waar wij doorheen reden. Je kunt je dit nu nauwelijks nog voorstellen. De rit verliep minder spectaculair dan normaal vanwege de droogte die ze hier de afgelopen tijd hebben gekend. Daardoor geen ritje door een drassig moeras maar in plaats daarvan af en toen een flinke hap stof.

Onderweg werd tijdens een stop een kudde koeien gevoerd, uiteraard met sinaasappels. De beesten zagen ons al van veraf aankomen en liepen de truck dan ook al tegemoet.

Na een goed uur zat de tour er weer op en kregen we nog een free orangeslush, sinasappelsap met gemalen ijs, en dat smaakte goed. Omdat onze jus in de villa bijna op was werd er meteen een gallon vers geperst sap aangeschaft.

Op de terugweg begon de lucht verder te betrekken en in de villa aangekomen bleek dat het daar al had geregend getuige de kletsnatte badlakens die nog op de ligbedden en stoelen buiten lagen.

In het laatste zonnetje werd nog een duik genomen terwijl Miek haar dagelijkse miles ging maken in de gym.

Na een half uurtje was de zon geheel verdwenen en was in de verte het onweer al hoorbaar. Snel dus het water uit. Nog geen 10 minuten later brak er een tropische bui los, eigenlijk zoals het hier zomers dagelijks hoort te gaan. Miek kwam als een “verzopen kat” terug van haar loopje. Had ze en kwartiertje langer gewacht, dan had zij het droog had kunnen overbrengen.

Na dat de bui was overgetrokken werd de temperatuur ook een stuk aangenamer, van 37 naar zo’n 27 graden met een lekker windje er bij. Prima dus om de BBQ aan te steken en de burgers te roosteren die dit keer op een broodje samen met ovenfriet en salade werden gegeten.

Zo is er dus weer een dag voorbij en hebben wij nu al het idee dat 14 dagen toch echt te kort gaat worden.