Even een dag terug naar waar ik met het verslag gebleven was.

In Washington vertrok de aansluitende vlucht naar Orlando stipt op tijd. Met windje mee werd ook nog wat tijd ingelopen waardoor wij voor op het snelste schema begonnen te lopen! Aangezien wij de security check e.d. al in Washington achter de rug hadden verliep het dit keer een heel stuk sneller dan toen wij vorige jaar op het MCO uitstapten.

Miek en de boys bleven nog even op de koffers wachten terwijl ik alvast aansloot in de rij bij Dollar Rent a Car. Nog geen kwartier later voegde de rest van het gezin met bagage zich bij pa en kon ik samen met Miek de “onderhandelingen” ingaan met de Dollar employee. Altijd weer hetzelfde liedje, extra verzekering aansmeren, upgrade naar een nog luxere auto e.d.. Ik vond het prima zolang er meer geen $-tekens achter kwamen te staan. Zo bood deze alleraardigste meneer ons een Full SUV aan in de vorm van een Chevrolet Tahoe, een zelfde slagschip waarmee wij vorig jaar de rondreis door Florida hebben gemaakt. Mooi toch tot dat er achter de balie de mededeling volgde dat hij deze upgrade slechts voor het schappelijke (extra) bedrag van $40,- p.d. speciaal aan ons kon aanbieden. Na enigszins verbaast te hebben gereageerd met de opmerking dat wij er toch echt vanuit gingen dat het hier om een “free upgrade” zou gaan volgde, na een excuseerde “no, sorry sir”, een betere aanbieding van $30,- p.d. (extra op de huursom die door ons al was betaald). Het is dat de goede man, hij doet ook maar zijn werk toch, volledig kaal voor ons stond want anders had hij deze deal toch in “his hair” kunnen smeren!

Goed, de extra’s werden dus snel geschrapt en dus bleef het bij het reeds bestelde standaard SUV-je. Nog snel werd door hem nog even op een plattegrondje aangegeven waar wij de auto konden uitkiezen, “you pick the car you like”, echter daar maakte “kojak” toch een kapitale fout naar later bleek. I.p.v. ons te verwijzen naar plek waar de standaard moddelletjes stonden, tekende hij de Full categorie aan. Daar aangekomen troffen wij een rijtje Ford Tahoe’s aan met de sleutels op het dashboard. De woorden “you pick the car you like” klonken ons ineens als muziek in de oren en dus werd de bagage in eerste de beste goudkleurige gigabak snel ingeladen, inpakken en wegwijzen. Bij het verlaten van de garage van de werden wij bij de slagboom nog even gecontroleerd. Hierbij kregen wij eerst te horen dat wij een verkeerd type auto hadden genomen maar toen ik de plattegrond liet zien met daarop omcirkeld uit welke categorie wij mochten kiezen, bleek dit geen probleem meer te zijn. Foutje van de medewerker, and we we’re lucky. Zo werd er mooi $480,- uitgespaard met toch een luxe SUV onder de kont!

Tomtom aan, navigeer naar “thuis”, zo is ons tijdelijk onderkomen nu bestempeld, en off we go.

Drie kwartier later werd de eerste code die de toegangspoort opent, ingetikt. Even later bij het enteren van de villa, code 2 van de keybox en na het “ontsloten” van de voordeur, snel code#3 om het alarm uit te schakelen.

De villa werd uiteraard eerst geheel bekeken. Wat een ruimte en een kamers waaronder 3 (!) badkamers en een uitgebreide gamesroom (wij zijn niet veel gewend zoals u merkt). Later in de week zal ik proberen een video-impressie in het blog op te nemen zodat jullie ook een beetje kunnen meegenieten.

Om 10 pm stond was de bagage uitgeladen en zaten wij met een slaperig hoofd maar toch ook met een honger gevoel op de bank. Om aan het laatste wat te doen werd, ondanks het late tijdstip, toch besloten om wat boodschappen in huis te halen. Aangezien de Walmart op 5 min. rijden ligt en 24 uur per dag geopend is, was dit geen probleem. En zo werd een boodschappenkar van formaat om half elf s avonds (voor ons gevoel half vijf s nachts) de winkel in geduwd.

In deze super “buurtsuper” is het op zich al een klus om te vinden wat je zoekt, laat staan met een troebele blik van de slaap en toch een ander boodschappenlijstje dan tijdens onze eerdere rondreizen.

Goed, een uurtje later werd de achterbak gevuld met levensmiddelen en weer koers gezet naar “Tuscan Hills”.

Na een snelle hap werden de diverse “bedsteden” beklommen om vervolgens snel weg te dromen.